Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 232

เล่ม มมร. 48 หน้า 232 ข้อ 31
จากกายตน พากันมาชื่นชมยินดีกับดีฉันผู้มีอายุยืน มาสู่เทพวิมาน. จบปัลลังกวิมาน อรรถกถาปัลลังกวิมาน ปัลลังกวิมาน มีคาถาว่า ปลฺลงฺกเสฏฺเ มณิโสวณฺณจิตฺเต ดังนี้ เป็นต้น. ปัลลังกวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เชตวันมหาวิหาร อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้กรุงสาวัตถี. ก็สมัยนั้น ธิดาของอุบาสิกาคนหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มารดาบิดายกให้กุลบุตรคนหนึ่งในกรุงสาวัตถีนั้นเอง เสมอกันทางตระกูลและประเทศเป็นต้น. ธิดานั้นเป็นหญิงไม่โกรธ ถึง พร้อมด้วยศีลและมารยาท นับถือสามีดุจเทวดา สมาทานศีล ๕ และ ในวันอุโบสถรักษาศีลอุโบสถโดยเคร่งครัด. ต่อมานางถึงแก่กรรมเกิดใน สวรรค์ชั้นดาวดึงส์. ท่านพระมหาโมคคัลลานเถระไปเหมือนอย่างที่กล่าว มาแล้วในหนหลัง ถามเทพธิดานั้นว่า ดูก่อนเทวีผู้มีอานุภาพมาก ท่านแผลงฤทธิ์ได้ ต่าง ๆ อยู่บนที่นอนอันโอฬาร เป็นบัลลังก์ประเสริฐ วิจิตรด้วยแก้วมณีและทองคำ ลาดด้วยดอกไม้. นางอัปสรเหล่านี้ ฟ้อนรำขับร้อง ให้ความบันเทิง แก่ท่านโดยรอบ. เทวีผู้มีอานุภาพมาก ท่านเป็นผู้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka