Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 295

เล่ม มมร. 48 หน้า 295 ข้อ 35
รัศมีส่องสว่างไปทั่วทุกทิศ เหมือนพระอาทิตย์ มีรัศมี ตั้งพัน ซึ่งกำจัดความมืดมนได้เป็นปกติในยาม สรทกาล หรือเหมือนกับแสงเปลวเพลิงซึ่งกำลังลุก อยู่บนยอดเขาในเวลากลางคืน หรือคล้ายกับการลืม ตาขึ้นขณะที่ฟ้าแลบในอากาศฉะนั้น วิมานนี้เป็น วิมานลอยอยู่ในอากาศ ก้องกังวานไปด้วยเสียงดนตรี คือ พิณเครื่องใหญ่ กลองและกังสดาล ประโคมอยู่ มิได้ขาดระยะ สุทัสนเทพนคร อันเป็นเมืองพระ- อินทร์ ซึ่งมั่งคั่งไปด้วยสมบัติทิพย์ฉันใด วิมานของ ท่านนี้ก็ฉันนั้น วิมานของท่านนี้ฟุ้งไปด้วยกลิ่นหอม อย่างยอดเยี่ยมหลายอย่างต่าง ๆ กัน คือ กลิ่นดอก ปทุม ดอกโกมุท ดอกอุบล ดอกจงกลนี ดอกคัดเค้า ดอกพุดซ้อน ดอกกุหลาบ ดอกอังกาบ ดอกรัง ดอก อโศก แย้มกลีบส่งกลิ่นหอมระรื่น ทั้งตั้งอยู่ริมฝั่ง สระโบกขรณี น่ารื่นรมย์ เรียงรายไปด้วยไม้หูกวาง ขนุนสำมะลอ และต้นไม้กลิ่นหอม มีทั้งไม้เลื้อยชู ดอกออกช่อหอมระรื่น ห้อยย้อยเกาะก่ายลงมาจาก ปลายใบต้นตาล และมะพร้าว คล้ายกับข่ายแก้วมณี และแก้วประพาฬ จัดเป็นของทิพย์ มีขึ้นสำหรับท่าน ผู้เรืองยศ อนึ่ง ต้นไม้และดอกไม้ผลทั้งหลายซึ่งเป็น ต้นไม้เกิดอยู่ในน้ำและบนบก ทั้งเป็นรุกขชาติมีอยู่ ในเมืองมนุษย์ และไม่มีในเมืองมนุษย์ ตลอดจน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka