Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 317

เล่ม มมร. 48 หน้า 317 ข้อ 37
บันเทิง เพราะไม่มีทุกข์ใจ. ความไม่มีโรค เพราะไม่มีทุกข์กาย. ด้วย เหตุนั้น เทพธิดาจึงกล่าวว่า สมฺปโมทามนามยา ดิฉันบันเทิงเพราะ ไม่มีโรค. บทที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. อนึ่ง เนื้อความนี้ ท่านพระนารทะได้แจ้งแก่พระธรรมสังคาห- กาจารย์ ครั้งทำสังคายนาโดยทำนองเดียวกันกับที่คนและเทพธิดากล่าว แล้วในครั้งนั้น. พระธรรมสังคาหกาจารย์เหล่านั้นจึงยกคำบอกเล่านั้นขึ้น สู่การสังคายนา ด้วยประการนั้นเอง. จบอรรถกถามัลลิกาวิมาน ๙. วิสาลักขิวิมาน ว่าด้วยวิสาลักขิวิมาน สมเด็จอมรินทราธิราชตรัสถามนางสุนันทาเทพธิดาว่า [๓๗] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีในตางาม เธอชื่อไร ได้ ทำกรรมอะไรไว้ จึงได้มีหมู่นางฟ้าแวดล้อมเป็นบริวาร เดินวนเวียนอยู่รอบ ๆ ในสวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์ ในคราวที่พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ล้วนแต่ขึ้นม้า ขึ้นรถ ตกแต่งร่างกายวิจิตรงดงาม เข้าไปยังสวนนั้นแล้ว จึง มาในที่นี้ แต่เมื่อพอเธอมาถึงในที่นี้ กำลังเที่ยวชม สวน รัศมีก็สว่างไสวไปทั่วจิตรลดาวัน โอภาสของ สวนมิได้ปรากฏ รัศมีของเธอมาข่มเสีย ดูก่อนแม่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka