พระไตรปิฎก

ดูราเทพธิดาผู้มีอานุภาพใหญ่ อาตมาขอถาม ท่าน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ท่านทำบุญอะไรไว้ เพราะ บุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรื่องอย่างนี้ และรัศมี ของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดานั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว จึงพยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า เมื่อชาติก่อน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ในมนุษยโลก ดีฉันมีจิตเลื่อมใสได้สร้างวิหารถวาย สงฆ์ แวดล้อมไปด้วยต้นมะม่วง เมื่อสร้างวิหาร สำเร็จเรียบร้อยแล้วได้ทำการฉลอง เอาผ้าหุ้มต้น มะม่วงทั้งหลาย ทำผลมะม่วงด้วยผ้า ตามประทีปไว้ ที่ต้นมะม่วงนั้น ๆ นิมนต์หมู่สาวกของพระผู้มีพระ- ภาคเจ้า ซึ่งเป็นหมู่สูงสุดให้ฉันแล้ว มอบถวายวิหาร นั้นแก่สงฆ์ ด้วยมือของตน เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมี มะม่วงที่น่ารื่นรมย์ มีปราสาทหลังใหญ่ในสวนนี้ ซึ่งกึกก้องไปด้วยดนตรีต่าง ๆ เจื้อยแจ้วไปด้วยหมู่ เทพอัปสร อนึ่ง ปราสาทนี้ จึงมีประทีปทองดวงใหญ่ สว่างไสวอยู่เป็นนิตย์ ปราสาทของดีฉันจึงแวดล้อม ด้วยต้นไม้ที่ออกผลเป็นผ้าโดยรอบ เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะบุญนั้น. ผลอันนี้จึง สำเร็จแก่ดีฉัน และโภคะทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ ดีฉัน.