Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 4 หน้าที่ 223

เล่ม มมร. 4 หน้า 223 ข้อ 332
. . .เข้าปฐมฌานอยู่ และโมหะข้าพเจ้าสละแล้ว . . .ต้องอาบัติปาจิตตีย์ . . .เป็นผู้เข้าปฐมฌานแล้ว และโมหะข้าพเจ้าสละแล้ว . . . ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. . . .เป็นผู้ได้ปฐมฌาน และโมหะข้าพเจ้าสละแล้ว . . . ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. . . .เป็นผู้ชำนาญในปฐมฌาน และโมหะข้าพเจ้าสละแล้ว . . . ต้อง อาบัติปาจิตตีย์. . . .ปฐมฌานข้าพเจ้าทำให้แจ้งแล้ว และโมหะข้าพเจ้า สละแล้ว . . . ต้องอาบัติปาจิตตีย์. บอกเข้าปฐมณานและจิตเปิดจากราคะ [๓๓๒] บทว่า บอก คือ ภิกษุบอกแก่อนุปสัมบันว่า ข้าพเจ้าเข้า เข้าปฐมฌานแล้ว และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ ดังนี้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. . . .เข้าปฐมฌานอยู่ และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ . . . ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. . . .เป็นผู้เข้าปฐมฌานแล้ว และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ . . . ต้อง อาบัติปาจิตตีย์. . . .เป็นผู้ได้ปฐมฌาน และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ . . . ต้อง อาบัติปาจิตตีย์. . . .เป็นผู้ชำนาญในปฐมฌาน และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ . . . ต้องอาบัติปาจิตตีย์ . . .ปฐมฌานข้าพเจ้าทำให้แจ้งแล้ว และจิตของข้าพเจ้าเปิดจากราคะ . . .ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka