Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 392

เล่ม มมร. 48 หน้า 392 ข้อ 48
อรรถกถาอุจฉุวิมาน อุจฉุวิมาน มีคาถาว่า โอภาสยิตฺวา ปวึ สเทวกํ เป็นต้น. อุจฉุวิมาน นั้น เช่นเดียวกับวิมานอ้อยในหนหลัง ทั้งโดยพระบาลีและ โดยเหตุเกิดเรื่องนั่นเอง. ในเรื่องนั้น แม่ผัวใช้ตั่งอย่างเดียวตีลูกสะใภ้ตาย แต่ในเรื่องนี้ ใช้ก้อนดิน ความต่างกันดังนี้เท่านั้น. แต่เพราะวัตถุ (ที่ใช้ประหาร) ต่างกัน ทั้งสองเรื่องจึงขึ้นสู่สังคายนาแยกกัน บัณฑิตพึงทราบดังนี้. ท่านพระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า ท่านส่องสว่างตลอดปฐพี เหมือนดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์รุ่งโรจน์ล้ำโลกพร้อมทั้งเทวโลกด้วย สิริ วรรณะ ยศและเดช เหมือนดังท้าวมหาพรหม รุ่งโรจน์ล้ำทวยเทพชั้นไตรทศพร้อมทั้งองค์อินทร์ ดู- ราเทพธิดาผู้เลอโฉม ทัดทรงมาลัยดอกอุบล มีดอก ไม้กรองบนศีรษะ มีผิวพรรณผุดผ่องดังทอง ประ- ดับองค์ ทรงภูษาอันสูงสุด อาตมาขอถามท่าน ท่านเป็นใคร มาไหว้อาตมา เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรม อะไรไว้ด้วยตน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ท่าน สั่งสมทานหรือรักษาศีล เพราะบุญอะไร ท่านจึงเข้า ถึงสุคติ มียศ [อิสริยะ, เกียรติ, บริวาร] ดูรา เทวดา ท่านถูกอาตมาถามแล้ว ขอท่านโปรดบอกที เถิด นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka