พระไตรปิฎก

รักษา เพียงดังว่าท้าวสหัสนัยน์ในสวนนันทนวัน ข้า แต่ท่านผู้เจริญ ดีฉันสำนึกถึงพระคุณเจ้าผู้อนุเคราะห์ จึงเข้ามาถวายนมัสการ และบอกกล่าวถึงกรรมที่เป็น กุศล ขณะนั้น ดีฉันมีจิตเลื่อมใส เปี่ยมด้วยปีติ ไม่มีอะไรเปรียบได้ ได้ถวายท่อนอ้อยแด่พระคุณเจ้า ดังนี้. คำที่เหลือก็เช่นเดียวกับที่กล่าวมาแล้วนั่นเอง แล. จบอรรถกถาอุจฉุวิมาน ๑๑. วันทนวิมาน ว่าด้วยวันทนวิมาน [๔๙] ดูราเทพธิดา ท่านมีวรรณะงาม เปล่ง รัศมีสว่างไปทุกทิศ เหมือนดาวประกายพรึก เพราะ บุญอะไร ท่านจึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะบุญอะไร ผล อันนี้จึงสำเร็จแก่ท่าน และโภคะทุกอย่างที่น่ารักจึง เกิดแก่ท่าน. ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถาม ท่าน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.