พระไตรปิฎก

คูถมูตรและของไม่สะอาด เห็นกันได้เฉพาะ หรือหนออุจจาระนี้มีกลิ่นเหม็นหรือมันฟุ้งไปได้หรือ. เมื่อนิรยบาลกล่าวคำนั้นว่า นรกนี้ชื่อสังสวกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เป็นนรกที่ เจ้าจะต้องหมกไหม้อยู่หลายพันปี นะเรวดี. นางถามถึงกรรมที่เป็นเหตุให้ตนบังเกิดในนรกนั้นว่า ดีฉันทำกรรมชั่วด้วยกายวาจาใจหรือหนอ ดีฉัน ได้นรกสังสรกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เพราะบาปกรรม อะไร. นิรยบาลบอกกรรมนั้นของเธอว่า เจ้าหลอกลวงสมณะ พราหมณ์ และวณิพก ทั้งหลาย ด้วยมุสาวาท เจ้าทำบาปนั้นไว้ แล้วกล่าวอีกว่า เพราะบาปกรรมนั้น เจ้าจึงได้นรกสังสวกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เจ้าจะต้องหมกไหม้อยู่ในนรกนั้น หลายพันปี นะเรวดี. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สํสวโก นาม ความว่า ชื่อว่า สังสวกะ เพราะของไม่สะอาดมีคูถและมูตรเป็นต้น หลั่งไหล คือไหลออก ตลอดกาลเป็นนิจ สำหรับเจ้า มิใช่ได้นรกสังสวกะในที่นี้อย่างเดียว เท่านั้น.