Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 456

เล่ม มมร. 48 หน้า 456 ข้อ 53
บทว่า อิงฺฆ เป็นนิบาต ในอรรถว่า เตือน. บทว่า ปุฏฺโ แปลว่า อันเราถามแล้ว อธิบายว่า เพื่อผลกรรมประจักษ์ชัด แก่ มหาชนนี้. ลำดับนั้น เทพบุตรได้พยากรณ์ด้วยคาถาเหล่านี้ว่า พระศาสดาเสด็จมาพบมาณพในทางนี้ ด้วย พระองค์เอง เมื่อทรงอนุเคราะห์ ได้ตรัสสอนแล้ว ฉัตตมาณพฟังธรรมของพระองค์ผู้เป็นรัตนะอันประ- เสริฐ ได้กราบทูลว่า ข้าพระองค์จักกระทำตาม พระองค์ตรัสสอนว่า เธอจงเข้าถึงพระชินวรผู้ ประเสริฐ ทั้งพระธรรมและภิกษุสงฆ์ เป็นสรณะ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กล่าวว่า ไม่รู้ แต่ภายหลังได้กระทำตามพระดำรัสของ พระองค์ อย่างนั้นทีเดียว พระองค์ตรัสสอนว่า จง อย่าฆ่าสัตว์ อย่าประพฤติกรรมไม่สะอาดต่าง ๆ ผู้มี ปัญญาทั้งหลายไม่สรรเสริญความไม่สำรวมในสัตว์ ทั้งหลายเลย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระ- องค์ได้กล่าวว่า ไม่รู้ แต่ภายหลังได้กระทำตามพระ- ดำรัสของพระองค์ อย่างนั้นทีเดียว พระองค์ตรัส สอนว่า อย่าเป็นผู้มีความสำคัญของที่เจ้าของมิได้ให้ แม้ที่ชนอื่นรักษาไว้ ว่าเป็นของควรถือเอา ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กล่าวว่า ไม่รู้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka