พระไตรปิฎก

๖. ปฐมกรณียวิมาน ว่าด้วยปฐมกรณียวิมาน พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า [๕๖] วิมานเสาแก้วมณีนี้สูง ๑๒ โยชน์ โดยรอบ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ ห้อง โอฬาร ฯ ล ฯ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพบุตรนั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า บัณฑิตผู้รู้ แจ้งพึงกระทำบุญทั้งหลาย ในพระพุทธเจ้าผู้เสด็จ ไปแล้วโดยชอบ ซึ่งเป็นเขตที่ถวายทานแล้วมีผลมาก ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ว่า พระพุทธเจ้า เสด็จจากป่ามาสู่บ้านเพื่อประโยชน์แก่เราหนอ จึง เข้าถึงดาวดึงส์ เพราะบุญนั้น วรรณะของข้าพเจ้า จึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลอันนี้จึงสำเร็จแก่ ข้าพเจ้า ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่าง ไสวไปทุกทิศ. จบปฐมกรณียวิมาน