พระไตรปิฎก

พิณบรรเลงอยู่ ย่อมทำชนผู้ฟังให้บันเทิงฉะนั้น เมื่อ พิณเป็นอันมากเหล่านี้มีเสียงไพเราะเจริญใจ อัน อัปสรทั้งหลายบรรเลงอยู่สนิทสนมกลมกลืน ซาบซึ้ง ตรึงใจ เหล่าเทพกัญญาผู้ชำนาญศิลป์ พากันฟ้อนรำ ขับร้องอยู่ในดอกปทุมทั้งหลาย เมื่อใดการขับร้อง การประโคมและการฟ้อนรำเหล่านี้ ผสมผสานเป็น อันเดียวกัน เมื่อนั้น อัปสรพวกหนึ่งก็ฟ้อนรำอยู่ใน รถของท่านนี้. อีกพวกหนึ่งซึ่งเป็นเทพกัญญาชั้นสูง ก็ส่อง รัศมีอยู่สองข้างในรถของท่านนั้น ท่านอันหมู่ ดนตรีปลุกให้ตื่น บันเทิงใจ อันทวยเทพทั้งหลาย บูชาอยู่ ดุจท้าวสักกะผู้ทรงวชิราวุธ เมื่อพิณเป็นอัน มากเหล่านี้ มีเสียงไพเราะเจริญใจ ซาบซึ้งตรึงใจ อันอัปสรบรรเลงอยู่ เมื่อก่อนท่านทำกรรมอะไรไว้ ด้วยตนเอง ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ท่านได้ รักษาอุโบสถ หรือว่าได้ชอบใจการประพฤติธรรม และการสมาทานวัตรอะไร นี้คงมิใช่ผลของกรรม เล็กน้อยที่ท่านทำไว้ หรือฤทธานุภาพอันไพบูลของ ท่านนี้คงมิใช่วิบากของอุโบสถ ที่ท่านประพฤติดีแล้ว ในชาติก่อน ๆ ซึ่งเป็นเหตุให้ท่านรุ่งโรจน์ข่มหมู่เทพ เป็นนักหนา นี้คงเป็นผลแห่งทานศีล หรืออัญชลีกรรม ของท่าน ท่านถูกอาตมาถามแล้ว โปรดบอกกรรม นั้นแก่อาตมาเถิด.