Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 550

เล่ม มมร. 48 หน้า 550 ข้อ 67
เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และวรรณะของข้าพเจ้า จึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. แม้ในคาถาทั้งหลาย ก็กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาทุติยอคาริยวิหาร ๓. ผลทายกวิมาน ว่าด้วยผลทายกวิมาน พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า [๖๗] วิมานแก้วมณีนี้สูง ๑๒ โยชน์ โดย รอบ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ มีเสาแก้วไพฑูรย์ ปูลาดด้วยเครื่องลาดอันสวยงาม ท่านนั่ง ดื่ม กิน ในวิมานนั้น อนึ่ง พิณทิพย์บรรเลงไพเราะ เทพ- อัปสร ชั้นไตรทศ ๖๔,๐๐๐ ชำนาญศิลป์ ล้วนแต่ผู้ พากันมาฟ้อนรำขับร้องให้บันเทิงใจ ท่านบรรลุเทว- ฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของท่านจึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. เทพบุตรนั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka