พระไตรปิฎก

ถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า บุคคลผู้มีใจเลื่อมใส ในท่านผู้ปฏิบัติตรง เมื่อ ถวายทานก็เป็นผู้ถวายผลไม้ ย่อมได้ผลอันไพบูลย์. แต่จริงผู้ถวายผลไม้นั้น ถึงสวรรค์แล้ว ก็บันเทิงใน สวรรค์ชั้นไตรทิพย์ และเสวยผลบุญอันไพบูลย์. ข้าแต่ท่านมหามุนี ข้าพเจ้าก็อย่างนั้นเหมือน กัน ได้ถวายผลมะม่วง ๔ ผล. เพราะฉะนั้น มนุษย์ผู้ต้องการสุข หรือ ปรารถนาสุขทิพย์ หรือปรารถนาความสวยงามของ มนุษย์ ก็ควรถวายผลไม้เป็นนิตย์ทีเดียว. เพราะบุญนั้น วรรณะของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ข้าพเจ้า และโภคะ ทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ข้าพเจ้า. ข้าแต่ท่านภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ข้าพเจ้าขอ บอกท่าน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ข้าพเจ้าได้ทำบุญใด เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพมากอย่างนี้ และ วรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพบุตรองค์นั้น ก็พยากรณ์แก่ท่านแล้วดังนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อฏฺกฏฺกา ได้แก่ หมู่ ๘ คูณ ๘ รวมเป็น ๖๔ [ ๖๔,๐๐๐ ] ในห้องรโหฐาน แต่ละห้อง. บทว่า สาธุรูปา ได้แก่ มีสภาพงามด้วยสมบัติคือรูป สมบัติคือศีลและจรรยา