พระไตรปิฎก

๔. ปฐมอุปัสสยทายกวิมาน ว่าด้วยปฐมอุปัสสยทายกวิมาน พระมหาโมคคัลลานเถระ ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า [๖๘] พระจันทร์ส่องแสงสว่าง อยู่ในนภากาศ อันปราศจากเมฆฝนฉันใด วิมานของท่านนี้ก็ฉันนั้น ส่องแสงสว่างอยู่ในอากาศ ท่านบรรลุเทวฤทธิ์ มี อานุภาพมาก ครั้งเป็นมนุษย์ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพบุตรนั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานเถระถาม แล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าและภรรยา เมื่อยังอยู่ในมนุษยโลก ได้ถวายที่อยู่แก่พระอรหันต์ มีจิตเลื่อมใส เมื่อ บริจาคข้าวและน้ำ ได้ถวายทานอันไพบูลย์เป็นอัน มากโดยเคารพ. เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีวรรณะเช่นนี้ ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. จบปฐมอุปัสสยทายกวิมาน