พระไตรปิฎก

ตำบลหนึ่ง. คำที่เหลือ ก็เช่นเดียวกับวิมานก่อน. ท่านพระมหาโมคคัลลานะ สอบถามว่า ดวงอาทิตย์โคจรไปในอากาศ ส่องแสงสว่าง ในท้องฟ้า ที่ปราศจากพลาหก [ เมฆฝน ] ฉันใด วิมานนี้ของท่าน ก็เปรียบฉันนั้น ฯ ล ฯ และ วรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. วิมานนี้พึงทำให้พิสดารเหมือนวิมานก่อนในหนหลัง. แม้ในคาถานั้น ก็กล่าวไว้แล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาทุติยอุปัสสยทายกวิมาน ๖. ภิกขาทายกวิมาน ว่าด้วยภิกขาทายกวิมาน พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า [๗๐] วิมานแก้วมณีของท่านนี้สูง ๑๒ โยชน์ โดยรอบ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ มีเสาแก้วไพฑูรย์ ปูลาดด้วยเครื่องลาดอันสวยงาม ท่านบรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึง สว่างไสวไปทุกทิศ.