Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 570

เล่ม มมร. 48 หน้า 570 ข้อ 73
เทพบุตรนั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ครั้งเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าได้ เห็นสมณะล้วนแต่ดี ฯ ลฯ ข้าพเจ้าจึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่าง ไสวไปทุกทิศ. จบทุติยกุณฑลีวิมาน อรรถกถาทุติยกุณฑลีวิมาน ทุติยกุณฑลีวิมาน มีคาถาว่า อลงฺกโต มาลฺยธโร สุวตฺโถ เป็นต้น. ทุติยกุณฑลีวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันวิหาร กรุงสาวัตถี. สมัยนั้น ท่านพระอัครสาวกทั้งสอง เที่ยวจาริกไปในแคว้นกาสี. คำดัง ว่ามาเป็นต้นทั้งหมด ก็เช่นเดียวกับวิมานก่อนนั่นแหละ. ท่านพระมหาโมคคัลลานะถามว่า ท่านแต่งองค์ ทรงมาลัย ทรงพัสตราภรณ์อัน สวย ตุ้มหูงาม แต่งผมและหนวดเรียบร้อย สวม เครื่องประดับมือ มียศ อยู่ในวิมานทิพย์เหมือน พระจันทร์.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka