รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะมีอย่างต่าง ๆ
อันเป็นทิพย์ของท่านที่ท่านประสงค์แล้ว น่ารื่นรมย์ใจ.
ดูก่อนเทพบุตร ท่านเป็นผู้มีรัศมีมาก รุ่งโรจน์ยิ่ง
ด้วยวรรณะอยู่ในวิมานอันประเสริฐนั้น ดังดวงอาทิตย์
กำลังอุทัยฉะนั้น นี้เป็นผลแห่งทาน หรือศีล หรือ
อัญชลีกรรมของท่าน ท่านถูกอาตมาถามแล้ว โปรด
บอกข้อนั้นแก่อาตมาทีเถิด.
เทพบุตรในดีใจ อันพระโมคคัลลานะถามแล้ว
ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า
ข้าพเจ้าคือกัณฐกอัศวราช สหชาตของพระ-
โอรสของพระเจ้าสุทโธทนะในกรุงกบิลพัสดุ์ ราชธานี
ของกษัตริย์แคว้นศากยะ ครั้งใดพระราชโอรสเสด็จ
ออกมหาภิเนษกรมณ์เพื่อโพธิญาณตอนเที่ยงคืน
พระองค์ใช้ฝ่าพระหัตถ์อันนุ่มและพระนขาที่แดงปลั่ง
ค่อย ฯ ตบขาข้าพเจ้า และตรัสว่า พาเราไปเถิดเพื่อน
เราบรรลุพระสัมโพธิญาณอันอุดมแล้วจักยังโลกให้
ข้ามโอฆสงสาร [ห้วงน้ำใหญ่ คือสงสาร ].
เมื่อข้าพเจ้าฟังพระดำรัสนั้น ได้มีความร่าเริง
เป็นอันมาก ข้าพเจ้ามีใจเบิกบานยินดี ได้รบคำใน
ครั้งนั้น ครั้นรู้ว่าพระศากโยรสผู้มียศใหญ่ประทับนั่ง
เหนือหลังข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้ามีใจเบิกบานบันเทิง
นำพระมหาบุรุษไปถึงแว่นแคว้นของกษัตริย์เหล่าอื่น