พระไตรปิฎก

เป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร เราจะรู้จักเจ้าได้ อย่างไร. มาณพตอบว่า ท่านเผาบุตรที่ป่าช้าเองแล้ว คร่ำครวญร้องไห้ ถึงบุตรคนใด ข้าคือบุตรคนนั้น ทำกุศลกรรมแล้ว ถึงความเป็นสหายของทวยเทพชั้นไตรทศ. พราหมณ์ถามว่า เมื่อท่านให้ทานน้อยหรือมากในเรือนของตน หรือรักษาอุโบสถกรรมเช่นนั้น เราก็มิได้เห็น เพราะ กรรมอะไร ท่านจึงไปเทวโลกได้. มาณพตอบว่า ข้าป่วยเป็นไข้ได้รับทุกข์ มีกายกระสับกระ- ส่ายอยู่ในที่อยู่ของตน ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศ- จากกิเลสธุลี ข้ามพ้นความสงสัย เสด็จไปดีแล้ว มีพระปัญญาไม่ทราม ข้านั้นมีใจเบิกบานเลื่อมใสได้ กระทำอัญชลีแด่พระตถาคต ข้าทำกุศลกรรมนั้น จึง ถึงความเป็นสหายของทวยเทพชั้นไตรทศ. พราหมณ์กล่าวว่า น่าอัศจรรย์หนอ ไม่เคยมีหนอ อัญชลีกรรม มีผลเป็นได้ถึงเช่นนี้ แม้ข้าก็มีใจเบิกบาน มีจิต