พระไตรปิฎก

บัดนี้ พระธรรมสังคาหกาจารย์ทั้งหลายกล่าวคาถาไว้ ๖ คาถา ตอนจบเรื่องว่า พ่อค้าเหล่านั้นทั้งหมดในที่นั้น ต่างคนต่างเข้า ห้อมล้อมกัลบกนั้น พากันขึ้นสู่วิมาน ดุจภพดาวดึงส์ ของท้าววาสวะ [ พระอินทร์ ] พ่อค้าเหล่านั้นทั้งหมด ในที่นั้น ต่างคนต่างประกาศความเป็นอุบาสก ได้เป็น ผู้งดเว้นจากปาณาติบาต งดเว้นจากอทินนาทาน งดเว้นจากการดื่มน้ำเมา และไม่กล่าวเท็จ ยินดี ด้วยภรรยาของตน พ่อค้าเหล่านั้น ทั้งหมดในที่นั้น ครั้นต่างคนต่างประกาศความเป็นอุบาสกแล้ว บันเทิง อยู่ด้วยเทพฤทธิ์เนือง ๆ ได้รับอนุญาตแล้ว หลีกไป พ่อค้าเหล่านั้นมีความต้องการทรัพย์ ปรารถนากำไร ไปถึงสินธุประเทศ และโสวีระประเทศ พยายาม ค้าขายตามปรารถนา มีลาภผลบริบูรณ์ กลับ มาปาฏลิบุตรอย่างปลอดภัย พ่อค้าเหล่านั้นไปสู่เรือน ของตน มีความสวัสดี พร้อมหน้าบุตรภรรยา มี ความเพลิดเพลิน ปลาบปลื้ม ดีใจ ชื่นใจ ได้ทำ การบูชาเสรีสกเทพบุตรอย่างโอฬาร ช่วยกันสร้าง เทวาลัย ชื่อเสรีสกะ การคบสัตบุรุษสำเร็จประโยชน์ เช่นนี้ การคบผู้มีคุณธรรม มีประโยชน์มาก เพื่อ ประโยชน์ของอุบาสกคนเดียว พ่อค้าทั้งหมดก็ได้ ประสบความสุข.