Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 168

เล่ม มมร. 49 หน้า 168 ข้อ 100
นางเปรตนั้นตอบว่า ฉันได้ลักของหอม ดอกไม้ และเครื่อง ลูบไล้ อันมีค่ามากของท่านทิ้งลงในหลุมคูถ บาป นั้นฉันได้ทำไว้แล้ว ฉันมีกลิ่นกายเหม็นดังคูถ เพราะวิบากแห่งกรรมนั้น. นางติสสากล่าวว่า เรื่องทั้งหมดนั้นเป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ ว่า บาปนั้นท่านทำไว้แล้ว แต่ฉันอยากจะถาม ท่านสักอย่างหนึ่ง ท่านเป็นคนยากจนเพราะกรรม อะไร. นางเปรตนั้นตอบว่า ทรัพย์สิ่งใดมีอยู่ในเรือน ทรัพย์นั้นของเรา ทั้งสองมีเท่า ๆ กัน เมื่อไทยธรรมมีอยู่ แต่ฉัน ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน ฉันเป็นคนยากจนเพราะ วิบากแห่งกรรมนั้น ครั้งนั้น ท่านได้ว่ากล่าวตัก- เตือนฉัน ห้ามไม่ให้ทำบาปกรรมว่า ท่านจะไม่ได้ สุคติ เพราะกรรมอันลามก. นางติสสากล่าวว่า ท่านไม่เชื่อถือเราและริษยาเรา ขอท่านจง ดูวิบากแห่งกรรมอันลามกเช่นนี้ เมื่อก่อนนาง ทาสีและเครื่องอาภรณ์ทั้งหลายได้ดีแล้วในเรือน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka