Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 177

เล่ม มมร. 49 หน้า 177 ข้อ 100
แก่ท่านในวิมานนี้ เพราะกรรมอะไร และโภคะทุกสิ่ง ทุกอย่าง เพราะกรรมอะไร ดูก่อน นางเทพธิดา ผู้มี อานุภาพมาก ฉันขอถามท่าน เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ ได้ทำบุญอะไรไว้ อนึ่ง ท่านมีอานุภาพอันรุ่งเรื่อง และ มีรัศมีอันสว่างไสวไปทุกทิศอย่างนี้ เพราะกรรมอะไร. เทพธิดา : เมื่อก่อนฉันชื่อมัตตา ท่านชื่อ ติสสา เป็นหญิงร่วม สามีกับท่าน ได้ทำกรรมชั่วไว้ จึงจากมนุษยโลกนี้ ไปยังเปตโลก. ฉันอนุโมทนาทานที่ท่านให้แล้ว จึงไม่มีภัยแต่ที่ไหน คุณพี่ ขอท่านพร้อมด้วยญาติทุกคน จงมีอายุยืนนาน คุณพี่ ผู้งดงาม ท่านจงประพฤติธรรมและให้ทานในโลกนี้แล้ว จัก เข้าถึงฐานะอันไม่เศร้าโศก ปราศจากธุลี อันเป็นที่ อยู่แห่งท้าววสวัตตี ท่านกำจัดมลทินคือความตระหนี่ พร้อมทั้งราก อันใคร ๆ ติเตียนไม่ได้ จะเข้าถึงโลก สวรรค์. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺพํ อหมฺปิ ชานามิ ยถา ตฺวํ จณฺฑิกา อหุ ความว่า คำที่ท่านกล่าว เราเป็นผู้ดุร้ายและ มีวาจาหยาบทั้งหมดนั้น แม้ข้าพเจ้าก็รู้ว่าท่านเป็นผู้ร้าย มักโกรธ มีวาจาหยาบ มักริษยา ตระหนี่ และโอ้อวด. บทว่า อญฺญฺจ โข ตํ ปุจฺฉามิ ความว่า บัดนี้ เราขอถามท่านสักอย่างหนึ่งอีก.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka