Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 314

เล่ม มมร. 49 หน้า 314 ข้อ 109
นอกใจท่านด้วยกายหรือด้วยใจ ถ้าฉันประพฤติ นอกใจท่านด้วยกายหรือด้วยใจ ขอให้สุนัขหูด้วน ตัวนี้กัดกินอวัยวะน้อยใหญ่ของฉันเถิด วิบาก แห่งกรรมอันลามก คือ การประพฤตินอกใจ สามีและมุสาวาททั้งสอง อันหม่อมฉันได้เสวย แล้วตลอด ๗๐๐ ปี เพราะกรรมอันลามกนั้น สุนัขหูด้วนจึงกัดกินอวัยวะน้อยใหญ่ของหม่อม ฉัน ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ พระองค์มีอุปการะ แก่หม่อนฉันมา พระองค์เสด็จมาที่นี่ เพื่อ ประโยชน์แก่หม่อมฉัน หม่อมฉันพ้นดีแล้วจาก สุนัขหูด้วน ไม่มีความโศก ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ ขอเดชะ หม่อมฉันขอถวายบังคมพระองค์ หม่อมฉันขอประนมอัญชลีวิงวอนว่า ขอพระองค์ จงเสวยกามสุขอันเป็นทิพย์ รื่นรมย์อยู่กับหม่อม ฉันเถิด. พระราชาตรัสว่า กามสุขอันเป็นทิพย์เราเสวยแล้ว และ รื่นรมย์แล้วกับท่าน ดูก่อนนางผู้ประกอบด้วย ความงาม เราขออ้อนวอนท่าน ขอท่านจงรีบนำ ฉันกลับเสียเถิด. จบ กัณณมุณฑเปติวัตถุที่ ๑๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka