พระไตรปิฎก

ร่างกายด้วยอาภรณ์ ทักษิณาย่อมเข้าไปสำเร็จ แก่เปรตนั้น ผู้อยู่แล้วในที่นั้น เพราะฉะนั้น บัณฑิตผู้มีปัญญา พึงให้ทักษิณาบ่อย ๆ เพื่อ อนุเคราะห์แก่เปรตทั้งหลาย เปรตเหล่าอื่น บางพวกนุ่งผ้าขี้ริ้วขาด รุ่งริ่ง บางพวกนุ่งผม หลีกไปสู่ทิศน้อยทิศใหญ่เพื่อ หาอาหาร บางพวกวิ่งไปแม้ในที่ไกลไม่ได้แล้ว กลับมา บางพวกสลบแล้วเพราะความหิวกระ- หาย นอนกลิ้งไปบนพื้นดิน บางพวกล้มลงที่ แผ่นดินในที่ตนวิ่งไปนั้น ร้องไห้ร่ำไรว่า เมื่อก่อน เราทั้งหลายไม่ได้ทำกุศลไว้ จึงได้ถูกไฟคือความ หิวและความกระหายเผาอยู่ ดุจถูกไฟเผาแล้ว ในที่ร้อน เมื่อก่อน พวกเรามีธรรมอันลามก เป็น หญิงแม่เรือนมารดาทารกในตระกูล เมื่อไทย ธรรมทั้งหลายมีอยู่ไม่กระทำที่พึ่งแก่ตน เออ ก็ข้าวและน้ำมีมากแต่เราไม่กระทำการแจกจ่าย ให้ทาน และไม่ได้อะไรในบรรพชิตทั้งหลาย ผู้ปฏิบัติชอบ อยากทำแต่กรรมที่คนดีไม่พึงทำ เป็นคนเกียจคร้านใคร่แต่ความสำราญและกินมาก ให้แต่เพียงโภชนะก้อนหนึ่ง ด่าปฏิคาหกผู้รับ อาหาร เรือน พวกทาสีทาสาและผ้าอาภรณ์ของ