พระไตรปิฎก

แม่น้ำคงคา. บทว่า อิธ คือ ในที่นี้. บทว่า ปุพฺพทฺธเปโตว ความว่า มีร่างกายข้างหน้ากึ่งหนึ่ง ไม่เหมือนเปรต คือเหมือนเทพบุตร ไม่นับเนื่องในกำเนิดเปรต. เพื่อจะเลี่ยงคำถามว่า อย่างไร ? ท่านจึง กล่าวว่า เป็นผู้ทัดทรงดอกไม้ประดับประดา. อธิบายว่า ประดับ ประดาด้วยดอกไม้ คล้องไว้ที่ศีรษะ. บทว่า กสฺส วาโส ภวิสฺสติ ความว่า ที่อยู่ของท่าน อยู่ในบ้านไหน หรือในประเทศไหน ท่าน จงบอกเรื่องนั้น. บัดนี้ เพื่อจะแสดงคำที่เปรตนั้นและโกลิยอำมาตย์กล่าว ในกาลไร พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายจึงกล่าวคาถาว่า :- เปรตนั้นกล่าวว่า ข้าพเจ้าจักไปยังบ้าน จุนทัฏฐิละอันอยู่ในระหว่างวาสภคามกับกรุง พาราณสี แต่บ้านนั้นอยู่ใกล้กรุงพาราณสี ก็ มหาอำมาตย์อันปรากฏชื่อว่า โกลิยะเห็นเปรต นั้นแล้ว ได้ให้ข้าวสตูและคูผ้าสีเหลืองแก่เปรต นั้น เมื่อเรือหยุดเดินได้ให้ข้าวสตูและคู่ผ้าแก่ อุบาสกช่างกัลบก เมื่อคู่ผ้าอันโกลิยะให้ช่าง กัลบกแล้ว ผ้านุ่งผ้าห่มก็ปรากฏแก่เปรตทันที ภายหลัง เปรตนั้นนุ่งห่มผ้าดีแล้ว ทัดทรงดอกไม้ ตกแต่งร่างกายด้วยอาภรณ์ ทักษิณาย่อมสำเร็จ แก่เปรตนั้นผู้อยู่ในที่นั้น เพราะฉะนั้น บัณฑิต