Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 369

เล่ม มมร. 49 หน้า 369 ข้อ 112
กอปทุมและอุบล เต็มด้วยละอองเกษรบัวอันร่วง บนวารี ได้เกิดขึ้น เปรตเหล่านั้นอาบและดื่มกิน ในสระนั้นแล้ว ไปแสดงตนแก่พระเถระแล้ว กล่าวว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ น้ำดื่มของพวก ข้าพเจ้ามากเพียงพอแล้ว บาปย่อมเผล็ดผลเป็น ทุกข์แก่พวกข้าพเจ้า พวกข้าพเจ้าพากันเที่ยวไป ลำบากในภูมิภาคอันมีก้อนกรวดและหน่อหญ้าคา ขอท่านพยายามให้พวกข้าพเจ้าได้ยานอย่างใด อย่างหนึ่งเถิด พระเถระได้รองเท้าแล้ว ถวายสงฆ์ ซึ่งมาแต่จาตุรทิศ ครั้นแล้วอุทิศส่วนกุศลให้ มารดาบิดาและพี่ชาย ด้วยอุทิศเจตนาว่า ขอผล . ทานนี้จงสำเร็จแก่พวกญาติของเรา ขอพวกญาติ ของเราจงมีความสุขเถิด ในลำดับแห่งการอุทิศ นั่นเอง เปรตทั้งหลายได้พากันมาแสดงตนให้ ปรากฏด้วยรถ แล้วกล่าวว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พวกข้าพเจ้าเป็นผู้อันท่านอนุเคราะห์แล้ว ด้วย การให้ข้าว ผ้านุ่งผ้าห่ม เรือน น้ำดื่ม และยาน เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงมาเพื่อจะไหว้ ท่านผู้เป็นมุนีมีความกรุณาในโลก. จบ สานุวาสีเถรเปตวัตถุที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka