Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 377

เล่ม มมร. 49 หน้า 377 ข้อ 112
กายอยู่ ขอท่านจงพยายาม ให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้ผ้านุ่งห่มด้วยเถิด พระเถระเลือกเก็บผ้าจาก กองหยากเหยื่อเอามาทำจีวรแล้ว ถวายสงฆ์อัน มาจากจาตุรทิศ ครั้นถวายแล้ว ได้อุทิศส่วนกุศล ให้มารดาบิดาและพี่ชาย ด้วยอุทิศเจตนาว่า ขอ ทานนี้ จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลายเถิด ขอพวกญาติ ของเรา จงมีความสุขเถิด ในลำดับแห่งการอุทิศ นั้นเอง ผ้าทั้งหลายได้เกิดขึ้นแก่เปรตเหล่านั้น ภายหลังเปรตเหล่านั้น นุ่งห่มผ้าเรียบร้อย แล้ว ได้มาแสดงตนแก่พระเถระ กล่าวว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย มีผิวพรรณ ดี มีกำลัง มีความสุข มีผ้านุ่ง ผ้าห่ม มากกว่าผ้าที่มีในแคว้นของพระเจ้านันทราช ผ้า นุ่งผ้าห่มทั้งหลาย ของพวกเราไพบูลย์และมีค่า มาก คือ ผ้าไหม ผ้าขนสัตว์ ผ้าเปือกไม้ ผ้าฝ้าย ฝ้าป่าน ผ้าด้ายแกมไหม ผ้าเหล่านั้น แขวนอยู่ ในอากาศ ข้าพเจ้าทั้งหลายเลือกนุ่งห่มแต่ผืนที่ พอใจ ขอท่านจงพยายาม ให้พวกข้าพเจ้าได้ บ้านเรือนเถิด พระเถระสร้างกุฏี มุงด้วยใบไม้ แล้วได้ถวายสงฆ์ ซึ่งมาแต่จตุรทิศ ครั้นแล้วได้ อุทิศส่วนกุศล ให้มารดาบิดาและพี่ชาย ด้วยอุทิศ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka