Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 516

เล่ม มมร. 49 หน้า 516 ข้อ 123
เหมือนโปรยแกลบลอยไปในลมอันแรง เหมือน ทิ้งหญ้าและใบไม้ลอยไปในแม่น้ำมีกระแสอัน เชี่ยว จักเป็นผู้ยินดีในพระพุทธศาสนา พระเจ้า สุรัฐครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงงดเว้นจากความเห็นอัน ชั่วช้า ทรงนอบน้อมต่อพระผู้มีพระศาสดาแล้ว เสด็จขึ้นทรงรถพระที่นั่ง บ่ายพระพักตร์ไปทาง ทิศตะวันออก กลับคืนสู่พระนคร. จบ นันทกเปตวัตถุที่ ๓ อรรถกถานันทกเปตวัตถุที่ ๓ เรื่องนันทกเปรตนี้ มีตำเริ่มต้นว่า ราชา ปิงฺคลโก นาม ดังนี้. การอุบัติขึ้นของเรื่องนั้น เป็นอย่างไร ? นับแต่พระศาสดาปรินิพพาน ล่วงไปได้ ๒๐๐ ปี ในสุรัฐวิสัย ได้มีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า ปิงคละ. เสนาบดี ของพระราชานั้น ชื่อว่า นันทกะ เป็นมิจฉาทิฏฐิ มีความผิดแปลก เที่ยวยกย่องการถือผิด ๆ โดยนัยมีอาทิว่า ทานที่ทายกถวายแล้ว ไม่มีผล ดังนี้. ธิดาของนายนันทกะนั้น เป็นอุบาสิกา ชื่อว่า อุตตรา เขาได้ยกให้แต่งงานในตระกูลที่เสมอกัน. ฝ่ายนันทกเสนาบดี ทำกาละแล้ว บังเกิดเป็นเวมานิกเปรต ที่ต้นไทรใหญ่ ในดงไฟไหม้. เมื่อนันทกเสนาบดีนั้น ทำกาละแล้ว นางอุตตรา ได้ถวายหม้อน้ำดื่ม เต็มด้วยน้ำหอมสะอาดและเยือกเย็น และขันอันเต็มด้วยขนม เพียบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka