พระไตรปิฎก

อันยอดเยี่ยม กว่าเทวดาและมนุษย์ว่าเป็นสรณะ เราจะรีบงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ และ ยินดีด้วยพระมเหสีของตน จะไม่พูดเท็จ จะไม่ ดื่มน้ำเมา เราจะคลายความเห็นอันชั่วช้า เหมือน โปรยแกลบอันลอยไปตามลนอันแรง เหมือน ทั้งหญ้าและใบไม้ ลอยไปในแม่น้ำ มีกระแสอัน เชี่ยว จักเป็นผู้ยินดีในพระพุทธศาสนา พระเจ้า- สุรัฐ ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงงดเว้นจากความ เห็นอันชั่วช้า ทรงนอบน้อมต่อพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าแล้ว เสด็จขึ้นทรงรถพระที่นั่ง บ่าย พระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก กลับคืนสู่ พระนคร. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ราชา ปิงฺคลโก นาม สุรฏฺานํ อธิปติ อหุ ความว่า ได้มีพระราชาพระองค์หนึ่ง เป็นอิสระแห่ง สุรัฐประเทศ ปรากฏพระนามว่า ปิงคละ เพราะมีจักษุเหลือง. ด้วยบทว่า โมริยานํ ท่านกล่าวหมายถึงพระเจ้าโมริยธรรมาโศก. บทว่า สุรฎฺํ ปุนราคมา ความว่า ได้เสด็จกลับมาตามทางเป็นที่ ไปยังสุรัฐประเทศ มุ่งที่อยู่แห่งสุรัฐประเทศ. บทว่า ปงฺกํ ได้แก่ ภูมิภาคอันอ่อนนุ่ม. บทว่า วณฺณุปถํ ได้แก่ หนทางมีทราย ที่เปรตนิรมิตรไว้.