Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 537

เล่ม มมร. 49 หน้า 537 ข้อ 124
๔. เรวดีเปติวัตถุ [๑๒๔] บุรุษคนใช้ของพระยายมราช จะจับ นางเรวดีโยนลงไปในอุสสทนรก จึงได้กล่าวว่า แน่ะแม่เรวดีผู้มีธรรมอันแสนจะชั่วช้า จงลุก ขึ้น ฯลฯ (พึงดูในเรื่องที่ ๒ แห่งมหารถวรรคที่ ๕ ในวิมานวัตถุ) จบ เรวดีเปติวัตถุที่ ๔ อรรถกถาเรวดีเปติวัตถุที่ ๔ เรื่องนางเรวดีเปรตนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อุฏฺเหิ เรวเต สุปาปธมฺเม ดังนี้. เพราะเหตุที่เรื่องนั้นไม่มีพิเศษไปกว่า เรวตีวิมานวัตถุ เพราะ ฉะนั้น คำใดที่ควรกล่าวในอัตถุปปัตติเหตุ และในคาถานั้น คำนั้น พึงทราบโดยนัยดังกล่าวในอรรถกถาวิมานวัตถุ ชื่อปรมัตถทีปนี นั่นแหละ. ก็เรื่องนี้แม้พระสังคีติกาจารย์จะยกขึ้นสู่สังคายนา ในบาลีวิมานวัตถุ ด้วยอำนาจนันทิยเทพบุตร ก็พึงทราบว่ายกขึ้น สู่สังคายนา แม้ในบาลีเปตวัตถุว่า เรวดีเปติวัตถุ ด้วยอำนาจ คาถาที่เนื่องด้วยนางเรวดี. จบ อรรถกถาเรวตีเปติวัตถุที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka