Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 606

เล่ม มมร. 49 หน้า 606 ข้อ 136
กถาสรุปท้าย ก็ด้วยลำดับคำมีประมาณเท่านี้ อรรถสังวรรณนาอันประกาศผลอันเผ็ด ร้อนลามกของธรรมอันเป็นเหตุให้สัตว์ผู้กระทำ ชั่ว บังเกิดเป็นเปรตโดยประจักษ์ โดยการปุจฉา วิสัชนา และโดยนิยามแห่งเทศนา ทำความสลด ใจให้เกิดแก่สัตบุรุษทั้งหลาย ข้าพเจ้าอาศัยนัย แห่งอรรถกถาเก่า ริเริ่มไว้ เพื่อจะประกาศเนื้อ ความของเรื่องที่ท่านผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้ฉลาดในเรื่องถ้อยคำ กำหนดรู้เรื่องได้อย่างดี ร้อยกรองไว้ โดยชื่อว่า เปตวัตถุ อันประกาศ อรรถอย่างดีไว้ในเปตวัตถุนั้น ตามสมควรใน เรื่องนั้น ๆ โดยชื่อ ชื่อว่า ปรมัตถทีปนี มีวินิจ- ฉัยไม่สับสน จบบริบูรณ์แล้ว โดยพระบาลี ประมาณ ๑๕ ภาณวาร ดังนั้น บุญนั้นโดยที่ ข้าพเจ้าผู้แต่งปรมัตถทีปนีนั้น ได้ประสบแล้ว ด้วยอานุภาพแห่งบุญนั้น ขอเหล่าสัตว์แม้ทั้งปวง จงหยั่งลงสู่ศาสนาของพระโลกนาถ แล้วเป็นผู้ มีส่วนแห่งวิมุติรส ด้วยข้อปฏิบัติมีศีลเป็นต้น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka