พระไตรปิฎก

ได้เสด็จไปที่ฝั่งแม่น้ำ วินตา เราเป็นเต่า เที่ยวไปในน้ำ โผล่จากน้ำ ประสงค์จะทูลเชิญพระพุทธเจ้าเสด็จข้าม ฟาก จึงเข้าไปเฝ้าพระองค์ ผู้เป็นนาถะของโลก ( กราบ ทูลว่า) ขออัญเชิญพระพุทธเจ้าผู้เป็นมหามุนี พระนาม ว่า อัตถทัสสี เสด็จขึ้นหลังข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์ จักให้พระองค์เสด็จข้ามฟาก ขอพระองค์โปรดทรง กระทำที่สุดแห่งทุกข์ แกข้าพระองค์เถิด พระพุทธเจ้า ผู้มีพระยศใหญ่ ทรงพระนามว่า อัตถทัสสี ทรงทราบ ถึงความดำริของเรา จึงได้เสด็จขึ้นหลังเรา แล้ว ประทับยืนอยู่ ความสุขของเราในเวลาที่นึกถึงตนได้ และในเวลาที่ถึงความเป็นผู้รู้เดียงสา หาเหมือนกับสุข เมื่อพื้นพระบาทสัมผัสไม่ พระสัมพุทธเจ้าทรงพระ- นามว่า อัตทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ เสด็จขึ้นประทับยืน ที่ฝั่งแม่น้ำแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า เราข้าม กระแสคงคา ชั่วเวลาประมาณเท่าจิตเป็นไป ก็พญาเต่า ตัวมีบุญนี้ ส่งเราข้ามฟาก ด้วยการส่งพระพุทธเจ้าข้าม ฟากนี้ และด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา เขาจักรื่นรมย์ อยู่ในเทวโลกตลอด ๑๑๘ กัป จากเทวโลกมามนุษย- โลกนี้ เป็นผู้อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว นั่ง ณ อาสนะ เดียว จักข้ามพ้นกระแสน้ำ คือความสงสัยได้ พืช แม้น้อยที่เขาเอาหว่านลงในเนื้อนาดี เมื่อฝนยังอุทก ธารให้ตกอยู่โดยชอบ ผลย่อมทำชาวนาให้ยินดี แม้ ฉันใด พุทธเขตที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้นี้