พระไตรปิฎก

มันมือเสือ และมันนกมาไว้ เรานำเอาผลพุทรา ไม่ รกฟ้า ผลมะตูม มาจัดแจงไว้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก สมควร- รับเครื่องบูชา ทรงทราบความดำริของเราแล้ว เสด็จมา สู่สำนักเรา เราได้เห็นพระองค์ผู้มหานาค ประเสริฐ กว่าเทวดาเป็นนราสภ เสด็จมาแล้ว จึงหยิบเอามันมือ เสือมาใส่ลงในบาตร ในกาลนั้น พระสัพพัญญูมหา- วีรเจ้า จะทรงยังเราให้ยินดีจึงเสวย ครั้นเสวยเสร็จแล้ว ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า ท่านยังจิตให้เลื่อมใสแล้ว ได้ ถวายมันมือเสือแก่เรา ท่านจะไม่เข้าถึงทุคติตลอด- แสนกัป ภพที่สุดย่อมเป็นไปแก่เรา เราถอนภพขึ้นได้ หมดแล้ว เราทรงกายที่สุดไว้ในศาสนาของพระสัมมา- สัมพุทธเจ้าในกัปที่ ๕๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่า สุเมขลิยะ สมบูรณ์ ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก. เราเผากิเลสทั้งหลาย แล้ว ฯ ล ฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า เราทำสำเร็จแล้ว ดังนี้. ก็ครั้นท่านสำเร็จพระอรหัตแล้ว เมื่อจะเปล่งอุทาน ด้วยกำลังแห่ง ปิติอันบังเกิดแล้ว ด้วยการเสวยวิมุตติสุข จึงได้กล่าวคาถาว่า เราบวชแล้วด้วยศรัทธา เราทำกุฎีไว้ในป่า เรา เป็นผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีสติสัมปชัญญะ ดังนี้.