Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 50 หน้าที่ 395

เล่ม มมร. 50 หน้า 395 ข้อ 218
เถรคาถา เอกนิบาต วรรคที่ ๙ ๑. สมิติคุตตเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระสมิติคุตตเถระ [๒๑๘] ได้ยินว่า พระสมิติคุตตเถระไค้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า บาปกรรมใดที่เราได้กระทำไว้แล้ว ในชาติอื่น ๆ ในกาลก่อน เราจึงได้เสวยผลของบาปกรรมนั้น ใน อัตภาพนี้เอง เรื่องบาปกรรมอื่นจักไม่มีอีกต่อไป. วรรควรรณนาที่ ๙ อรรถกถาสมิติคุตตเถรคาถา คาถาของท่านพระสมิติคุตตเถระ เริ่มต้นว่า ยํ มยา ปกตํ ปาปํ. เรื่องราวของท่านเป็นอย่างไร ? แม้พระเถระนั้น ก็มีอธิการอันกระทำไว้แล้วในพระพุทธเจ้าองค์ก่อน ๆ สั่งสมบุญไว้ในภพนั้น ๆ เป็นอันมาก บังเกิดในเรือนแห่งตระกูล ในกาล ของพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่า วิปัสสี ถึงความเป็นผู้รู้แล้ว พบ พระผู้มีพระภาคเจ้า มีจิตเลื่อมใสแล้ว ได้ทำการบูชาด้วยดอกมะลิ. ด้วยบุญกรรมนั้น เขาจะเกิดในภพใด ๆ ก็ได้ตั้งอยู่ในฐานะ ที่มี กุลสมบัติ รูปสมบัติ และบริวารสมบัติ เหนือสัตว์เหล่าอื่นในภพนั้น ๆ. ก็
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka