พระไตรปิฎก

เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ๑. อุตตรเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระอุตตรเถระ [๒๗๘] ได้ยินว่า พระอุตตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า ขันธ์ทั้งหลาย เรากำหนดรู้แล้ว ตัณหาเราถอน ขึ้นแล้ว โพชฌงค์เราเจริญแล้ว ความสิ้นไปแห่ง อาสวะเราบรรลุแล้ว ครั้นเรากำหนดรู้ขันธ์ทั้งหลาย แล้ว ถอนข่ายคือตัณหาได้แล้ว ยังโพชฌงค์ให้เจริญ แล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ จักนิพพาน. วรรควรรณนาที่ ๓ อรรถกถาอุตตรเถรคาถา คาถาของท่านพระอุตตรเถระเริ่มต้นว่า ขนฺธา มยา ปริญฺาตา. เรื่องราวของท่านเป็นอย่างไร ? แม้พระเถระนี้ ก็เป็นผู้มีอธิการอันกระทำไว้แล้ว ในพระพุทธเจ้า องค์ก่อน ๆ เข้าไปสั่งสมกุศลอันเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานไว้ในภพนั้น ๆ เกิดในเรือนแห่งตระกูล ในกาลของพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่า