Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 51 หน้าที่ 230

เล่ม มมร. 51 หน้า 230 ข้อ 307
ติกนิบาต เถรคาถา ติกนิบาต วรรคที่ ๑ ๑.อังคณิกภารทวาชเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระอังคณิกภารทวาชเถระ [๓๐๗] ได้ยินว่า พระอังคณิกภารทวาชเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าตามหาความบริสุทธิ์อยู่ โดยอุบายไม่ แยบคาย จึงได้บูชาไฟอยู่ในป่า เมื่อไม่รู้จักทางแห่ง ความบริสุทธิ์ จึงได้บำเพ็ญอมรตบะ ความสุขนั้น ข้าพเจ้าได้มาโดยง่ายดาย ท่านจงดูความที่พระธรรม เป็นธรรมที่ดีเถิด วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้ว คำ- สั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าปฏิบัติแล้ว เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นเผ่าพันธุ์ของพระพรหม แต่เดี๋ยวนี้แล ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์ มีวิชชา ๓ ล้างบาปแล้ว เป็นผู้ มีความสวัสดี และจบพระเวทแล้ว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka