มักน้อยอย่างยิ่งยวดจึงปรารถนา คือหวังอยู่ว่า อย่าพึงรู้เรา คือแม้ใคร ๆ
ก็อย่าพึงรู้จักเราว่า ผู้นี้มีอาสวะสิ้นแล้ว หรือว่า มีอภิญญา ๖ ฉะนี้แล.
จบอรรถกถาสุมนเถรคาถาที่ ๑๐
ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 52 หน้าที่ 212