Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 4 หน้าที่ 447

เล่ม มมร. 4 หน้า 447 ข้อ 469
ภิกขุนีวรรค รโหนิสัชชสิกขาบทที่ ๑๐ วินิจฉัย ในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้ :- อรรถแห่งบาลีและวินิจฉัยทั้งหมด ผู้ศึกษาพึงทราบโดยนัยดังได้กล่าว แล้วในอนิยตสิกขาบทที่ ๒ นั่นแล. จริงอยู่ สิกขาบทนี้ มีข้อกำหนดอย่าง เดียวกันกับอนิยตสิกขาบทที่ ๒ และกับสิกขาบทที่ ๔ แห่งพระอุปนนทะข้างหน้า. แต่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบัญญัติไว้แผนกหนึ่ง ด้วยอำนาจแห่งเหตุที่เกิดขึ้น ดังนี้แล. รโหนิสัชชสิกขาบทที่ ๑๐ จบ ภิกขุนีวรรคที่ ๓ จบบริบูรณ์ ตามวรรณนานุกรม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka