พระไตรปิฎก

หลวง เราจักมีใจมุ่งนิพพานเท่านั้น เราไม่ได้ออกบวช เพราะหมดบุญ เพราะไม่มีความละอาย เพราะเหตุแห่ง จิต เพราะเหตุแห่งการทำผิดต่อชาติบ้านเมือง หรือ เพราะเหตุแห่งอาชีพ. ดูก่อนจิต ท่านได้รับรองกับเราไว้ว่า จักอยู่ในอำนาจ ของเรามิใช่หรือ. ดูก่อนจิต ท่านได้แนะนำเราไว้ในครั้งนั้นว่า ความ เป็นผู้มักน้อย การละความลบหลู่คุณท่าน และความ สงบระงับทุกข์ สัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญ แต่บัดนี้ท่าน กลับเป็นผู้มีความมักมากขึ้น เราไม่อาจกลับไปสู่ตัณหา ราคะ ความรัก ความชัง รูปอันสวยงาม สุขเวทนา และ เบญจกามคุณอันเป็นของชอบใจที่เราคายเสียแล้วอีก. ดูก่อนจิต เราได้ปฏิบัติตามถ้อยคำของท่านในภพ ทั้งปวงแล้ว เราไม่ได้มีความขุ่นเคืองต่อท่านหลายชาติ มาแล้ว เพราะความที่ท่านมีความกตัญญู จึงปรากฏมี อัตภาพนี้ขึ้นอีก ท่านทำให้เราต้องท่องเที่ยวไปในกอง ทุกข์มาช้านานแล้ว. ดูก่อนจิต ท่านทำให้เราเป็นพราหมณ์ก็มี เป็นพระ- ราชามหากษัตริย์ก็มี เพราะอำนาจแห่งท่าน บางคราว เราเป็นแพศย์ เป็นศูทร เป็นเทพเจ้าก็มี เพราะอำนาจ แห่งท่าน เพราะเหตุแห่งท่าน มีท่านเป็นมูลเหตุ เราเป็น