Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 405

เล่ม มมร. 53 หน้า 405 ข้อ 399
นำช้างที่ซับมันไปสู่อำนาจของตนด้วยขอฉะนั้น เราย่อม สามารถที่จะดำเนินตามหนทางอันเกษมสุข ซึ่งเป็นทาง อันบุคคลผู้ตามรักษาจิต ได้ดำเนินมาแล้วทุกสมัย ด้วย หทัยอันเที่ยงตรง ที่ท่านฝึกฝนไว้ดีแล้ว มั่นคงแล้ว เปรียบ เหมือนนายอัสสาจารย์ สามารถจะดำเนินไปตามภูมิสถาน ที่ปลอดภัย ด้วยม้าที่ฝึกดีแล้วฉะนั้น. เราจักผูกจิตไว้ในอารมณ์ คือกรรมฐานด้วยกำลัง ภาวนา เหมือนนายหัตถาจารย์มัดช้างไว้ที่เสาตะลุงด้วย เชือกอันมั่นคงฉะนั้น จิตที่เราคุ้มครองดีแล้ว อบรมดีแล้ว ด้วยสติ จักเป็นจิตอันตัณหาเป็นเต้นไม่อาศัยในภพทั้งปวง ท่านจงตัดทางดำเนินที่ผิดเสียด้วยปัญญา ข่มใจให้ดำเนิน ไปในทางที่ถูกด้วยความเพียร ได้เห็นแจ้งทั้งความเกิด ขึ้นและความเสื่อมไป แล้วจักได้เป็นทายาทของพระ- พุทธเจ้า ผู้มักแสดงธรรมอันประเสริฐ. ดูก่อนจิต ท่านได้นำเราให้เป็นไปตามอำนาจของ ความเข้าใจผิด ๔ ประการ เหมือนบุคคลจูงเด็กชาวบ้าน วิ่งวนไปฉะนั้น ท่านควรคบหาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ตัด เครื่องเกาะเกี่ยวและเครื่องผูกเสียได้ เพียบพร้อมด้วย พระมหากรุณา เป็นจอมปราชญ์มิใช่หรือ มฤคชาติเข้า ไปยังภูเขาอันน่ารื่นรมย์ ประกอบด้วยน้ำและดอกไม้ เที่ยวไปในป่าอันงดงามตามลำพังใจฉันใด ดูก่อนจิต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka