Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 497

เล่ม มมร. 53 หน้า 497 ข้อ 401
เหลืออยู่ หรือว่าท่านเป็นพระอเสขะผู้หลุดพ้นแล้ว ข้า- พระองค์ขอฟังพระดำรัสที่ข้าพระองค์มุ่งหวังนั้น พระเจ้า- ข้า. เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าจะทรงพยากรณ์ จึงตรัสพระคาถา ๑ พระ- คาถา ความว่า พระนิโครธกัปปะได้ตัดขาด ซึ่งความทะยานอยาก ในนามและรูปนี้ กับทั้งกระแสแห่งตัณหาอันนอนเนื่อง อยู่ในสันดานมาช้านานแล้ว ข้ามพ้นชาติและมรณะได้ หมดสิ้นแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประเสริฐสุดด้วยพระ- จักษุทั้ง ๕ ได้ตรัสพระดำรัสเพียงเท่านี้. เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบอย่างนี้แล้ว ท่านพระวังคีสเถระ ก็ชื่นชมยินดีพระพุทธภาษิตเป็นอย่างยิ่ง จึงได้กราบทูลด้วยอวสานคาถา ๔ คาถา ความว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นพระฤาษีองค์ที่ ๗ ข้าพระองค์นี้ ได้ฟังพระดำรัสของพระองค์แล้วก็เลื่อมใส ทราบว่า คำถามที่ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ไม่ไร้ประโยชน์ พระ- องค์ไม่หลอกลวงข้าพระองค์. สาวกของพระพุทธเจ้า มีปกติกล่าวอย่างใด ทำ อย่างนั้น ได้ตัดข่ายคือตัณหาอันกว้างขวาง มั่นคง ของ พญามัจจุราชผู้เจ้าเล่ห์ ได้เด็ดขาด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka