Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 514

เล่ม มมร. 53 หน้า 514 ข้อ 401
คือกามเป็นต้น ก็ในเมื่อพระวังคีสะได้บอกทางอันไม่ตาย นั้นไว้ให้แล้ว ภิกษุทั้งหลายผู้ได้ฟังแล้ว ก็ควรเป็นผู้ตั้ง อยู่ในความเป็นผู้เห็นธรรม ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลนใน ธรรม พระวังคีสะเป็นผู้ทำแสงสว่างให้เกิดขึ้น แทง ตลอดแล้วซึ่งธรรมฐิติทั้งปวง แสดงธรรมอันเลิศตาม กาลเวลาได้อย่างฉับพลัน เพราะรู้มาเองและเพราะทำให้ แจ้งมาเอง เมื่อพระวังคีสะแสดงธรรมด้วยดีแล้วอย่างนี้ จะประมาทอะไรต่อธรรมของท่านผู้รู้แจ้งเล่า เพราะเหตุ นั้นแหละ ภิกษุพึงเป็นผู้ไม่ประมาทในคำสอนของพระ- ผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ตั้งใจศึกษาไตรสิกขา ใน กาลทุกเมื่อเถิด. พระวังคีสะกล่าวชมพระอัญญาโกณฑัญญะว่า พระอัญญาโกณฑัญญเถระ เป็นผู้ตรัสรู้ตามพระ- พุทธเจ้า มีความเพียรอย่างแรงกล้า ได้วิเวกอันเป็น ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขเป็นนิตย์ สิ่งใดที่พระสาวกผู้กระทำ ตามคำสอนของพระศาสดาจะพึงบรรลุ สิ่งนั้นทั้งหมดท่าน พระอัญญาโกณฑัญญูเถระ ไม่ประมาทศึกษาอยู่ ก็บรรลุ ตามได้แล้ว ท่านพระอัญญาโกณฑัญญเถระมีอานุภาพ มาก มีวิชชา ๓ ฉลาดในการรู้จิตของผู้อื่น เป็นทายาท ของพระพุทธเจ้า ถวายบังคมพระยุคลบาทของพระบรม- ศาสดาอยู่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka