พระไตรปิฎก

พยากรณ์ว่า เมื่อล่วงไปแสนกัป จักมีภัทรกัป เธอได้ ความสุขในภพน้อยใหญ่ทั้งหลายแล้วจักบรรลุพระโพ- ธิญาณ ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งทั้งชายและหญิง ผู้กระทำ หัตถกรรม ทั้งหมดจักประชุมพร้อมกันในอนาคตกาล ชนเหล่านั้นจักเป็นบริจาริกาคนรับใช้ของเธอ ในเทว- พิภพที่เธอเกิด ด้วยวิบากแห่งธรรมนั้น และด้วยความ ตั้งใจมั่น ย่อมเสวยทิพยสุขและมนุษย์สุขอันนับไม่ได้ พวกเราท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ตลอดกาลนาน จากนี้ไปแสนกัป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ข้าพเจ้าเป็นผู้สุขุมาลชาติในมนุษยโลก และเทวโลก ข้าพเจ้าได้รูป โภคะ ยศ อายุ เกียรติ และสุขที่น่ารัก ทั้งหมดเป็นความถึงพร้อมแห่งกุศล- กรรมที่ทำติดต่อกัน. ครั้นถึงภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในตระกูล พราหมณ์ มีมือเท้าละเอียดอ่อนในนิเวศน์ที่น่ารื่นรมย์ ตลอดกาลทั้งปวง ข้าพเจ้าไม่เห็นสิ่งที่ไม่งามบนปฐพี ข้าพเจ้าไม่เห็นภาคพื้นที่เป็นโคลนเลนไม่สะอาด ใน กาลไหน ๆ ข้าพเจ้า เผากิเลสแล้ว ฯลฯ ข้าพเจ้า ปฏิบัติคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว. ครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว เมื่อเปล่งอุทาน พระเถรีได้กล่าวคาถานี้ว่า ราเป็นผู้พ้นด้วยดี เป็นผู้พ้นโดยชอบ ด้วย ความหลุดพ้นจากความค่อม ๓ อย่างคือ ค่อมเพราะ ครก ๑ ค่อมเพราะสาก ๑ ค่อมเพราะสามี ๑ เป็น