Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 49

เล่ม มมร. 54 หน้า 49 ข้อ 422
การเห็นอริยธรรม ไม่ใช่ด้วยเพียงเห็นรูปกาย เหมือนอย่างที่ตรัสว่า ดูก่อน วักกลิ ผู้ใดแลเห็นธรรม ผู้นั้นย่อมเห็นเรา และว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้สดับแล้วเป็นผู้เห็นอริยสัจดังนี้ เป็นต้น. คำที่เหลือมีนัยดังกล่าว แล้วแล. จบ อรรถกถาชันตาเถรีคาถา ๓. อัญญตราเถรีภิกขุนีคาถา [๔๒๒] เราพ้นดีแล้ว พ้นดีแล้ว เป็นผู้พ้นแล้วโดย ชอบจากสาก จากสามีไม่มีหิริ จากร่ม จากหม้อข้าว และจากงูน้ำ เราตัดราคะและโทสะขาดแล้วอยู่ เรา นั้นเข้าไปยังโคนไม้ เพ่งฌานโดยความสุขว่า โอ ! ความสุข. จบ อัญญตราเถรีภิกขุนีคาถา ๓. อรรถกถาสุมังคลมาตุเถ๑รีคาถา คาถาว่า สุมุตฺติกา เป็นต้น เป็นคาถาของพระเถรีผู้เป็นมารดา ของพระสุมังคลเถระ. แม้พระเถรีองค์นี้ก็ได้สร้างสมบุญบารมีไว้ในพระพุทธเจ้าพระองค์ ก่อน ๆ สั่งสมกุศลไว้ในภพนั้น ๆ ในพุทธุปปาทกาลนี้บังเกิดในตระกูลยากจน ในกรุงสาวัตถี เจริญวัยแล้วบิดามารดายกให้แก่ช่างจักสานคนหนึ่ง ได้บุตร ๑. บาลี เป็น อัญญตราเถรีภิกขุนี.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka