Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 83

เล่ม มมร. 54 หน้า 83 ข้อ 432
สา ความว่า ตามที่พระเถรีนั้นพร่ำสอนคือกล่าวสอนข้าพเจ้า เมื่อปฏิบัติ อย่างนั้น ข้าพเจ้าได้ยังการปฏิบัติให้ถึงที่สุด นั่งโดยบัลลังก์เดียวตลอด ๗ วัน. นามว่าอย่างไร. ตอบว่า บทว่า ปีติสุขสมปฺปิตา ได้แก่ เป็นผู้พร้อม เพรียงด้วยปีติสุขซึ่งสำเร็จด้วยฌาน. บทว่า อฏฺมิยา ปาเท ปสาเรสึ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลย ความว่า ทำลายกองโมหะไม่ให้เหลือด้วยอรหัตมรรค ทำลายบัลลังก์เหยียดเท้าออกแล้วในวันที่ ๘, ก็การเปล่งอุทานนี้แหละ เป็นการ พยากรณ์พระอรหัตผลของพระเถรีนั้น. จบ อรรถกถาอุตตมาเถรีคาถา ๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา [๔๓๒] โพชฌงค์ ๗ ประการเหล่านี้ เป็นบรรดา แห่งการบรรลุพระนิพพาน ข้าพเจ้าเจริญแล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ข้าพเจ้าได้สุญญตสมา- บัติและอนิมิตตสมาบัติ ตามปรารถนา ข้าพเจ้าเป็น ธิดาเกิดแต่พระอุระของพระพุทธเจ้า ยินดียิ่งแล้วใน พระนิพพานทุกเมื่อ กามทั้งปวงทั้งเป็นของทิพย์และ ของมนุษย์ ข้าพเจ้าตัดขาดแล้ว ชาติสงสารขาดสิ้น แล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มี. จบ อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka