Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 104

เล่ม มมร. 54 หน้า 104 ข้อ 436
พระสุกกาเถรีแสดงตนนั่นแหละเป็นเหมือนผู้อื่น ด้วยบทว่า สุกฺกา ในคาถานั้น. บทว่า สุกฺเกหิ ธมฺเมหิ ได้แก่ มีธรรมบริสุทธิ์ดี คือ โลกุตรธรรม. บทว่า วีตราคา สมาหิตา ความว่า มีราคะไปปราศแล้ว โดยประการทั้งปวง ด้วยอรหัตมรรค มีจิตตั้งมั่นด้วยอรหัตผลสมาธิ. คำที่ เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. จบ อรรถกถาสุกกาเถรีคาถา ๗. เสลาเถรีคาถา มารกล่าวกะพระเสลาเถรีว่า [๔๓๖] นิพพานอันเป็นที่สลัดออกไม่มีในโลก ท่านจักทำประโยชน์อะไรได้ด้วยวิเวกเล่า ท่านจงบริ- โภคความยินดีในกามทั้งหลายเถิด อย่าได้เป็นผู้เดือด ร้อนภายหลังเลย. พระเสลาเถรีกล่าวว่า กามทั้งหลายเปรียบด้วยหอกและหลาวครอบงำ ขันธ์ทั้งหลายไว้ ท่านกล่าวถึงความยินดีในกามใด บัดนี้เราไม่มีความยินดีในกามนั้นแล้ว เรากำจัดความ เพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวงแล้ว ทำลายกองแห่งความมืด ได้แล้ว ดูก่อนมารผู้มีบาป ท่านจงรู้อย่างนี้ ดูก่อน มารผู้ทำที่สุด ตัวท่านถูกเรากำจัดแล้ว. จบ เสลาเถรีคาถา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka