พระไตรปิฎก

พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นนายกของโลก มี พระเนตรงาม ทรงเห็นแจ้งธรรมทั้งปวง เสด็จอุบัติขึ้น แล้ว ครั้งนั้นในพระนครพันธุมดี มีพราหมณ์ที่ได้ รับยกย่องว่าเป็นผู้ดี เป็นผู้มั่งคั่ง สมบูรณ์ด้วยคุณ- ธรรมและทรัพย์ แต่ภายหลังกลับตกยาก แม้ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพราหมณีของเขา มีใจเสมอกันบางคราว พราหมณ์นั้นเข้าไปเฝ้าพระมหามุนี ซึ่งประทับนั่ง แสดงอมตบทอยู่ในหมู่ชน ฟังธรรมแล้วเบิกบานใจ ได้ถวายผ้าห่มผืนหนึ่ง มีผ้านุ่งผืนเดียวกลับไปเรือน บอกข้าพเจ้าว่า แน่ะเธอผู้มีบุญมาก จงอนุโมทนาเถิด ฉันได้ถวายผ้าห่มแด่พระพุทธเจ้าแล้ว ครั้งนั้นข้าพเจ้า ทราบดีแล้วประนมมืออนุโมทนาว่า ข้าแต่นาย ผ้าห่ม ท่านถวายดีแล้วแด่พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐ ผู้คงที่ พราหมณ์กับข้าพเจ้ามีความเจริญด้วยสุขสมบัติร่วมกัน ท่องเที่ยวไปในภพน้อยภพใหญ่ ได้เป็นพระราชาผู้ยิ่ง ใหญ่ในกรุงพาราณสีที่รื่นรมย์ ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้เป็น มเหสีของท้าวเธอ สูงกว่าพวกพระสนม เป็นที่สอง ของท้าวเธอ ท้าวเธอโปรดปรานข้าพเจ้าเพราะสิเนหา เนื่องมาแต่ภพก่อน ๆ พระราชานั้นทอดพระเนตรเห็น พระปัจเจกพุทธเจ้า ๘ องค์กำลังเที่ยวบิณฑบาต ทรง เบิกบานพระทัย ได้ถวายบิณฑบาตอันควรแก่ค่ามาก แล้วทรงนิมนต์ไว้ ทรงสร้างมณฑปรัตนะผสมด้วย ทอง ที่พวกช่างทองทำไว้อย่างงดงาม สูง ๑๐๐ ศอก