พระไตรปิฎก

๗. อิตถีวรรค ๑. อสาตมันตชาดก ว่าด้วยหญิงเลวทราม [๖๑] "ขึ้นชื่อว่าหญิงในโลกนี้เลวทราม เพราะ หญิงเหล่านั้น ไม่มีเขตแดน มีแต่ความกำหนัด ยินดี คึกคะนองไม่มีเลือก เหมือนไฟที่ไหม้ไม่ เลือกฉะนั้น เราจักละทิ้งหญิงเหล่านั้นไปบวช เพิ่มพูนวิเวก" จบ อสาตมันตชาดกที่ ๑ อรรถกถาอิตถีวรรคที่ ๗ อรรถกถาอสาตมันตชาดกที่ ๑ พระบรมศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า อาสา โลกิตฺถิโย นาม ดังนี้. เรื่องของภิกษุนั้น จักแจ่มแจ้งในอุมมาทยันตีชาดก. (เรื่องย่อ ๆ มีว่า) ก็พระศาสดาตรัสกะภิกษุนั้นว่า ดูก่อนภิกษุ ขึ้นชื่อว่าหญิงส่วนมาก ไม่น่ายินดี ไร้สติ ลามก เป็นผู้มีเบื้องหลัง