Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 139

เล่ม มมร. 57 หน้า 139 ข้อ 197 198
๔. ทุพภิยมักกฏชาดก ว่าด้วยการคบคนชั่ว [๑๙๗] เราได้ให้น้ำเป็นอันมากแก่เจ้า ผู้ถูกความ ร้อนแผดเผา หิวกระหายอยู่ บัดนี้เจ้าได้ดื่มน้ำแล้ว ยังหลอกล้อเปล่งเสียงว่ากิกิอยู่ได้ การคบหากับ คนชั่วไม่ประเสริฐเลย. [๑๙๘] ท่านได้ยินหรือได้เห็นมาบ้างหรือว่า ลิง ตัวไหนชื่อว่าเป็นสัตว์มีศีล เราจะถ่ายอุจจาระ รดศีรษะท่านเดี๋ยวนี้แล้วจึงจะไป นี่เป็นธรรมดา ของพวกเรา. จบ ทุพภิยมักกฏชาดกที่ ๔ อรรถกถาทุพภิยมักกฏชาดกที่ ๔ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวันทรงปรารภ พระเทวทัต ตรัสพระธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า อทมฺมิ เต วาริ พหุตฺตรูปํ ดังนี้. ความพิสดารมีอยู่ว่า วันหนึ่งภิกษุทั้งหลายนั่งสนทนากัน ในโรงธรรมถึงความอกตัญญู ความประทุษร้ายมิตรของพระ- เทวทัต. พระศาสดารับสั่งว่า เทวทัตเป็นผู้อกัตญญูประทุษร้าย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka