Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 224

เล่ม มมร. 57 หน้า 224 ข้อ 231 232
๕. รุหกวรรค ๑. รุหกชาดก [๒๓๑] ดูก่อนพ่อรุหกะ สายธนูถึงขาดแล้วก็ยัง ต่อกันได้อีก ท่านจงคืนดีกันเสียกับภรรยาเก่า เถิด อย่าลุอำนาจแก่ความโกรธเลย. [๒๓๒] เมื่อป่านอ่อนยังมีอยู่ ช่างทำก็ยังมีอยู่ ข้าพระบาทจักกระทำสายอื่นใหม่ พอกันที สำหรับสายเก่า. จบ รุหกชาดกที่ ๑ อรรถกถารุหกวรรคที่ ๕ อรรถกถรุหกชาดกที่ ๑ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภการเล้าโลมของภรรยาเก่า ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำ เริ่มต้นว่า อมฺโภ รุหกจฺฉินฺนาปิ ดังนี้. เรื่องราวจักมีแจ้งใน อินทริยชาดกในอัฏฐกนิบาต. ก็ในเรื่องนี้พระศาสดาตรัสกะภิกษุนั้นว่า ดูก่อนภิกษุ หญิงคนนี้ทำความพินาศให้แก่เธอ แม้เมื่อก่อนหญิงคนนี้ก็ได้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka