พระไตรปิฎก

๑๐. สาธุศีลชาดก ว่าด้วยเลือกเอาผู้มีศีล [๒๔๙] เราขอถามท่านพราหมณ์ว่า ๑. คนมีรูป งาม ๒. คนอายุมาก ๓. คนมีชาติสูง ๔. คนมี ศีลดี ๔ คนนั่น ท่านจะเลือกเอาคนไหน. [๒๕๐] ประโยชน์ในร่างกายก็มีอยู่ ข้าพเจ้าขอทำ ความนอบน้อมต่อท่านผู้เจริญวัย ประโยชน์ใน บุรุษผู้มีชาติดีก็มีอยู่ แต่เราชอบใจศีล. จบ สาธุศีลชาดกที่ ๑๐ อรรถกถาสาธุศีลชาดกที่ ๑๐ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหารทรง ปรารภพราหมณ์คนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า สรีรทพฺยํ วุฑฺฒพฺยํ ดังนี้. ได้ยินว่า พราหมณ์นั้นมีลูกสาวสี่คน. มีชายสี่คน ต้องการลูกสาวเหล่านั้น. ในชายสี่คนนั้น คนหนึ่งรูปงาม ร่างกายสมบูรณ์ คนหนึ่งอายุมากเป็นผู้ใหญ่ คนหนึ่งสมบูรณ์ ด้วยชาติ คนหนึ่งมีศีล. พราหมณ์คิดว่า เมื่อจะปลูกฝังลูกสาว ควรจะให้แก่ใครหนอ ควรให้แก่คนรูปงามหรือ คนมีอายุ คน สมบูรณ์ด้วยชาติ และคนมีศีล คนใดคนหนึ่งดี. แม้เขาจะพยายาม